عملیات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران همچنان ادامه دارد و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، اعلام کرده است این نبرد تا زمان «تسلیم بی‌قیدوشرط» رژیم تهران، ادامه خواهد داشت.

ممکن است برای عده‌ای این پرسش مطرح شود که منظور ترامپ از «تسلیم بی‌قیدوشرط» چیست، یا او وقتی می‌گوید رهبر بعدی جمهوری اسلامی که به تایید او نرسیده باشد «زیاد دوام نخواهد آورد»، چه هدفی دارد؟

در پاسخ به این عده، باید شفاف‌سازی کرد که دونالد ترامپ انتظار دارد رهبر کشور ایران به یک خط‌مشی اسلام‌گرایانه افراطی پایبند نباشد. به عبارت دیگر، رهبری‌ که به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای و موشک‌های بالیستیک قاره‌پیما نباشد، از تروریسم جهانی حمایت نکند (از جمله تلاش برای ترور خود او) و از تلاش برای تحمیل دولت‌های دست‌نشانده اسلامگرا در سراسر خاورمیانه، آن هم به بهای رنج و فقر مردم ایران، دست بردارد.

می‌توان تمام این خواسته‌ها را در این جمله خلاصه کرد: ایران دوباره یک کشور عادی و معمولی باشد.

ترامپ برای تحقق این مطالبات، راه‌حل مشخصی را تحمیل نمی‌کند اما تا آن زمان، نیروهای آمریکا توانایی حلقه حاکم را برای اعمال قدرت در خارج از کشور را هدف قرار خواهند داد: نیروی دریایی آن، پایگاه‌هایش، ذخایر و کارخانه‌های موشک و پهپاد، سایر تاسیسات تسلیحاتی‌ــ چه هسته‌ای و چه غیرهسته‌ای‌ــ و نیز ساختارهای فرماندهی و کنترل سپاه پاسداران و نیروهای بسیج.

این رویکرد با آنچه واشنگتن تحت ریاست‌جمهوری جورج دبلیو بوش، در عراق یا تحت ریاست‌جمهوری باراک اوباما، در لیبی به دنبال آن بود، به طور قابل‌توجهی متفاوت است. ترامپ نه قصد دارد مانند بوش «ملت‌سازی» کند و نه می‌خواهد مانند اوباما یک جنگ داخلی بی‌پایان (مانند آنچه در لیبی شکل گرفت) به وجود آورد.

تبدیل ایران به کشوری عادی و بدون افراط‌گرایی‌های کنونی هم برای مردم ایران، هم برای آمریکا، هم منطقه خاورمیانه و در مجموع برای تمدن جهانی یک پیروزی خواهد بود.

رئیس‌جمهوری آمریکا اجازه نخواهد داد که حامیان، وفاداران و باقی‌مانده‌های حلقه علی خامنه‌ای، از پسرش گرفته تا هر چهره دیگری که به دنبال حفظ وضع موجود است، دوباره قدرت را در دست بگیرند.

پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا نیز اعلام کرده است «آنقدر می‌جنگیم تا پیروز شویم». او تاکید کرده که هدف دونالد ترامپ رساندن جمهوری اسلامی به نقطه‌ای است که دیگر «توان جنگیدن» نداشته باشد و از نظر نظامی به‌طور کامل ناکارآمد شود.

مقام‌های آمریکایی معتقدند فرقی نمی‌کند جمهوری اسلامی به شکست در برابر ایالات متحده اعتراف کند یا به دلیل غرور از آن امتناع کند، چرا که در نهایت این دونالد ترامپ است که شروط پایان نبرد را تعیین خواهد کرد؛ نبردی که به گفته مایک والتز، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، از سال ۱۹۷۹ و در دوران ریاست‌جمهوری جیمی کارتر آغاز شد و از این رو ترامپ در واقع جنگی را با ایران آغاز نکرده، بلکه در حال پایان دادن به یک جنگ است.

به باور مقام‌های ایالات متحده، زمانی که جمهوری اسلامی دیگر توان جنگیدن نداشته باشد، مشخص خواهد شد که تسلیم شده است. این روند می‌تواند به شکل‌های مختلف رخ دهد و لزوما به معنای اعلام رسمی یا پذیرش علنی از سوی جمهوری اسلامی نیست، اما نتیجه مطلوب آن برای مردم ایران، منطقه و جهان مشخص خواهد شد.

برگرفته از نیویورک‌پست